NC Special : What a Freak! [Minno]
“ทำหน้าแบบนี้...ถ้ามากกว่ารอบเดียว
จะว่ากันไม่ได้นะเจโน่”
“อะ!!...”
ฝ่ามือแข็งแรงสอดถลกเสื้อยืดสีขาวให้ขึ้นไปกองเหนือแผ่นอกคนใต้ร่าง
ลูบไล้ข้างลำตัวเปลือยเปล่าพร้อมพรมจูบหนักไปทั่ว
แอบหัวเราะน้อยๆเมื่อเจโน่ตัวสั่นด้วยความเสียวซ่าน
ปลายลิ้นชื้นแตะเบาๆที่ยอดอกสีสวย เพียงแค่นั้นแมวดื้อก็ตัวเกร็งจนน่าขัน
“แค่นี้...อย่าเพิ่งเกร็งเลยทีรัก”
เสียงแหบพร่าเอ่ยปลอบ
ก่อนจะลงแรงตวัดปลายลิ้นหนักขึ้น
นิ้วมืออีกข้างก็นวดเฟ้นอย่างไม่น้อยหน้า
เรียกเสียงครางเครือจากปากช้ำๆได้เป็นอย่างดี
หน้าท้องที่ประกอบด้วยลอนกล้ามเนื้อทรงสวยเริ่มหดเกร็งตามความเสียวซ่านที่โลดแล่น
ยิ่งแจมินแกล้งตวัดปลายลิ้นเร็วขึ้นร่างของเจโน่ก็ยิ่งเกร็ง
จุดกึ่งกลางลำตัวอึดอัดจนแข็งขึงไปหมด
“พะ อือ...พูดมาก!”
“หึ...”
ชายหน้าสวยผละออกจากแผ่นอกที่มีแต่รอยแดง
จงใจลากปลายลิ้นผ่าลงมาตามลอนกล้ามเนื้อ ไม่จำเป็นต้องล็อกข้อมือของเจ้าแมวดื้อไว้อีกแล้ว
ในเมื่ออีกฝ่ายเคลิ้มตามกลิ่นฟีโรโมนเขาซะขนาดนี้
สองมือทำการปลดเข็มขัดและกางเกงยีนส์ที่น่าเกะกะออกอย่างเชี่ยวชาญเหมือนทำมาบ่อยจนน่าเจ็บใจ
เพียงครู่เดียวกางเกงทั้งตัวนอกตัวในก็ถูกถอดออกไปโดยที่เจโน่แทบไม่ได้ยกตัวเลยแม้แต่น้อย
“อือ...มึง...” สติเหมือนจะกลับเข้าร่างชั่วครู่
แต่ก็ต้องกระเจิงอีกครั้งเมื่อนาแจมินขยับฝ่ามือรูดรั้งจุดกลางลำตัวเขาเหมือนจะแกล้งกัน
“ยะ อย่า...ไม่ตะ...อื้อ...”
ริมฝีปากสีสวยที่คนตัวขาวตกหลุมรักตั้งแต่แรกเจอดูดเม้มไปตามความยาวของแกนกายคนใต้ร่าง
แล้วค่อยๆครอบครองมันตั้งแต่ส่วนหัวลงไป ออกแรงดูดเบาๆพอให้ลูกแมวตัวขาวเสียวเล่นๆ
ผลตอบรับก็คือฝ่ามือที่กำลังจิกผมเขาอยู่นี่ไง
“อ่า...เร็วๆอีกหน่อย”
ตามคำขอเลยครับราชาของแจมิน
อุ้งปากร้ายกาจเคลื่อนขึ้นลงเร็วขึ้นตามความต้องการ
ยอมขยับตามการบังคับของฝ่ามือบนศีรษะที่ออกแรงตามอารมณ์ที่พุ่งพล่าน
เสียงคร่างแหบพร่าเซ็กซี่ฟังดูสบายหูกว่าเสียงแหลมๆของผู้หญิงที่เคยได้ฟังมา
อ่า...แน่นอน เสียงของเจโน่มันเพราะจนใครก็เทียบไม่ได้
“อึก...อะ แจมิน...อา...”
“อือ”
“จะ อือ จะออกแล้ว...”
แจมินเป็นคนเอาใจคนเก่งกว่าที่คิด
เพียงแค่คนน่ารักบอกแบบนั้นชายหนุ่มก็ขยับตัวเร็วขึ้นๆจนกระทั่งความต้องการพุ่งทะลักเข้ามาเต็มปาก
“ทะ ทำไม ไม่เอาปากออก!”
เจโน่หอบหายใจแรงเหมือนไปวิ่งมารอบสนามแข่งรถ
ไม่มีใครออรัลให้เขาแบบนี้นานแล้ว
และไม่เคยมีใครทำได้ถึงอกถึงใจจนเขาเสร็จคาปากแบบที่นาแจมินทำให้
หมอนี่มัน...บ้าชะมัด
“หึหึ...”
คนเจ้าเล่ห์ไม่ตอบ
เพียงแค่ลุกขึ้นถอดเสื้อแจ็กเก็ตสีแสบตาออก ตามด้วยเสื้อยืดสีเดียวกันกับคนตัวขาว
อวดบอดี้สวยๆได้รูปที่ไม่ได้ด้อยไปกว่าคนที่อยู่ใต้ร่างเลยแม้แต่นิดเดียว
แจมินเปิดประตูรถออกกว้าง
เรียกสายตาคนที่นอนหอบให้มองไปรอบๆที่มีเพียงความมืดว่างเปล่า
มองเห็นแสงไฟจากยอดตึกในเมืองตัดกับสีดำยามค่ำคืน
“เฮ้ย!! มึงจะทำ...เดี๋ยวก่อน!”
เจโน่พยายามขืนร่างตัวเองไว้ไม่ให้ถูกอีกคนพาออกไปนอกรถ
ก็สภาพเขามันน่าอายแบบนี้จะอยากออกไปทำไมวะ
ถึงจะไม่มีใครก็เถอะ...จนแล้วจนรอดก็โดนพาออกมาข้างนอกจนได้ แต่ยังทันได้หายใจคล่อง
แจมินก็ผลักให้เขาแนบตัวไปกับกระโปรงรถที่ยังอุ่นๆ ดึงรั้งให้สะโพกสูงขึ้นเพื่อทำบางอย่าง...ที่เจโน่รู้ดี
ต้องเสียจริงๆเหรอวะไอ้เหี้ย
“อึก...เจ็บ...นะ...” ก้าวนิ้วเรียวยาวแทรกเข้ามาในช่องทางสีหวานทีเดียวสองนิ้ว
ผลุบเข้าผลุบออกแล้วคว้านไปทั่วจนน้ำใสๆเอ่อคลอดวงตาโค้ง
ตามด้วยนิ้วที่สามเพิ่มเข้ามาจนจุก ทั้งเจ็บตรงที่ถูกรุกราน
ทั้งเจ็บใจในศักดิ์ศรีที่ถูกพรากไปแบบเอาคืนไม่ได้...ที่เป็นแบบนี้มันเพราะใครกันวะ
“อื้อ...แจมิน...กูเจ็บ!”
“ผ่อนคลายหน่อยสิทูนหัว”
น้ำเสียงห้าวที่ตอนนี้อบอุ่นขึ้นเป็นกองกระซิบปลอบโยนเบาๆ
ตามด้วยแผ่นอกร้อนผ่าวทาบลงบนแผ่นหลัง นิ้วทั้งสามถอดถอนออกไป ไม่ทันไร
ความเจ็บปวดที่มากกว่านั้นก็แทรกเข้ามาในร่างแบบไม่ปราณีปราศรัย เจโน่ครางแบบไม่มีเสียง
เนื่องจากมันเจ็บจนจุกไปหมด น้ำตาใสหยดลงบนกระโปรงรถคันโปรดอย่างห้ามไม่ได้
“ใจเย็น...ไม่ร้องดิ...แมวอะไรขี้แยจัง”
ริมฝีปากนุ่มกดจูบปลอบประโลมไปทั่วแผ่นหลัง
ลำคอ สอดผ่ามือขึ้นมาหยอกล้อยอดอกจนความเสียวซ่านกลับคืนมาอีกครั้ง
ช่องทางคับแคบเริ่มผ่อนคลายความเกร็งลง แจมินกระซิบให้เจโน่หันหน้ามาหา
ก่อนจะป้อนจุมพิตที่เปรียบเสมือนน้ำหวานจากดอกไม้บรรเทาความเจ็บปวดให้
ปลายลิ้นตวัดรัดพันกันและกันต่างจากครั้งที่ผ่านๆมา
เอวสอบเริ่มขยับเข้าออกเร็วขึ้น แรงขึ้นตามอารมณ์
“อื้อ...แจมิน...อ๊ะ...”
“อ่า...โคตรดีเลยครับที่รัก”
ส่วนปลายที่กระแทกเข้ามา
แตะเข้ากับจุดกระสันภายในร่างกายอัลฟ่าหนุ่มที่ไม่น่าจะถูกล่วงล้ำได้เป็นครั้งคราว
ทำเอาเจโน่ร่างแทบอ่อนยวบ ส่งเสียงครางต่ำออกมาไม่ขาด
ท่อนแขนสีน้ำผึ้งอ่อนคร่อมระหว่างตัวเขาป้องกันไม่ให้ร่างกายตกลงไปบาดเจ็บ
“อื้อ!”
“เห...โดนแล้วเหรอ”
จุดกระสันถูกกระแทกแรงขึ้นตามความขี้แกล้งของคนเข้าเล่ห์
แจมินถอดการหลอมรวมออกชั่วขณะ พลิกให้ร่างขาวๆหงายขึ้นมานอนบนกระโปรงรถดีๆ
ก่อนจะแทรกตัวเข้ากับช่องทางก่อนนุ่มอีกครั้ง
“อ๊ะ...”
เจโน่เอื้อมมือขึ้นไปกอดแผ่นหลังแกร่งเอาไว้
ออกแรงจิกตามความวาบหวามที่ได้รับ
ไม่เคยคิดมาก่อนว่าวันหนึ่งจะได้รู้สึกอะไรแบบนี้ มันทั้งเจ็บปวด
ในขณะเดียวกันก็เสียวซ่านจนสั่นไปทั้งร่าง
ไม่อยากยอมรับว่ายิ่งมองหน้าของคนทำไปด้วยก็ยิ่งรู้สึกดีโคตรๆ
“อือ...”
สองร่างขยับสอดรับกันและกันเหมือนเคยชินกันมาหลายต่อหลายครั้ง
กลิ่นฟีโรโมนของสองอัลฟ่าชั้นสูงลอยฟุ้งไปทั่วบริเวณ
ผสมหลอมรวมกันจนแทบเป็นหนึ่งเดียว
เจโน่นึกถึงเรื่องด้ายแดงที่เพื่อนสนิทพูดถึงแล้วแอบหน้าร้อนอยู่คนเดียว
“อ่า...เขินขึ้นมาหรือไงครับคุณราชา”
เสียงห้าวต่ำกระซิบหยอกอยู่ข้างหู
“คะ ใครเขินกันวะ อ๊ะ!”
เจโน่กัดปากแน่นเมื่อแจมินจงใจกระแทกเข้าหาอย่างแรง
ก่อนจะแทบครางไม่เป็นคำยามที่อีกฝ่ายกระชับเอวเขาไว้มั่นแล้วขยับรัวเร็วจนบรรยากาศแทบลุกเป็นไฟ
“แจ...แจมิน...มัน อื้อ จะ...”
“อ่า...ไป...ไปด้วยกันนะ...”
ท่อนขาขาวเรียวยาวยกขึ้นตวัดรัดแผ่นหลังของคนกระทำโดยไม่รู้ตัว
ทุกสัมผัสหนักแน่นและรุนแรง ทว่าไร้ซึ่งความเจ็บปวดแบบช่วงแรก
ความรู้สึกเสียวแปลบปลาบแล่นวูบไปทั่วตัวจนร้อนระอุไปหมด
ก่อนที่ทุกความปรารถนาจะพวยพุ่งออกมาพร้อมๆกัน เจโน่ร้อนไปทั้งช่องทางด้านหลัง
เมื่อแจมินปลดปล่อยเข้ามา...
“...”
เจโน่หอบหายใจเหมือนกับวันนี้ได้ใช้พละกำลังที่ติดตัวมาจนหมดแล้ว
ชายหนุ่มตัวขาวทำท่าจะผลักคนด้านบนออก
“ยังไม่พอสักหน่อย...เจโน่ยา...”
“ตะ แต่...กู เหนื่อยแล้ว”
หน้าร้อนทำไมวะกูเนี่ย
“เหรอ”
“เออดิ”
“งั้นเอาแบบนี้ละกันเนอะ”
“เฮ้ย!!!” เจโน่เคยคิดว่าตัวเองตัวหนักพอสมควรเลยนะ
ไม่คิดเลยว่าจะโดนคนร่างโปร่งๆแบบนาแจมินหิ้วจนตัวลอยแบบนี้ได้
อีกคนพาเขาเข้าไปนอนราบกับเบาะหลังที่คับแคบแล้วสงยิ้มหวานหยดมาให้เช่นเคย
“นอนเฉยๆ...เดี๋ยวผมทำให้เองนะครับ”
มะ ไม่เอาแบบนี้ดิ นาแจมินนนนนนนนนนนน
เจอกันที่เด็กดีเจ้าค่าาาาา
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น